Өлең, жыр, ақындар

Күнделік

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 3969
Жұбатсын сені кім келіп?
Біз бөлек өмір сүрмедік.
Қеудемде қалып бір әнің,
Өлеңмен жаздым күнделік.
Тола ма көңіл нұрға лық.
Ал, кейде мүлдем құр қалып.
Шырмауық ойға шырмалып,
Отырып қалам сұрланып.
Қоңырау күнім, жаңғырғай!
Сан күйге тілді салғызған.
Тапсырам, халқым, өзіңе
Жанымда кірбің қалдырмай!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ана

  • 0
  • 1

Ана, сені жұбата алман. Не деймін?
Құлағымда қалды үнің: «Көбейгір!»
Ақ сүт қана болған күндер қорегім,
Қанша шуақ, мейірімге бөледің?

Толық

Сен кеткен жолға қараймын

  • 0
  • 0

Өмірдің жолы сан тарап,
Осыған мен бе кінәлі?
Көңілім менің шаңқан-ақ,
Ал түбі немен тынады?

Толық

Сел болып кейде...

  • 0
  • 0

Мен - теңіз едім. Мұңымды шағала білді.
Ақ жал толқынмен бұзасың жағалауымды.
Аспан тектім-ау, ашулы төніп келесің,
Алаңдай берем, жер болып жерітпегесін.

Толық

Қарап көріңіз