Ескі жұрт

Ағайын берген
арғымақ болар астында,
Алқына шауып,
ақ адырлардан астың ба?!
Айналаң сонда
ақ шулан толқын
боп кеткен шығар, қарағым,
Ұқсап бір үлкен телегей-теңіз тасқынға.
Көзіңе сенің,
Шалына бермес әр күнде,
Көтерген шымнан
Ақ шаңқан үйлер көрдің бе?!
Сол жерде жатыр
Арманда кеткен
Ақсақал ардақ аталар,
Соларға сәлем бердің бе?!
Ақ селеу жапқан адырлы аймақ
аралап кетсең әр жағын,
Ақылың болса, үзе де көрме
көзіңнің ақық маржанын.
Құлаған ескі қыстаулар көрсең,
Асығыс өтіп кетпегін,
тізгінді тежей көр, жаным.
Қаншама асау болсаң да сонда,
кете алармысың бастықпай?!
Жарқылдап жүріп,
аңқылдап жүріп
алып бір ұшқан жастықтай.
Есігі ашық, көңілі ғашық
дастархан жайса барлық үй,
Өте алармысың бас сұқпай?!
Еңсесі биік,
Көңілі дария,
Қашпаған қайғы, жападан.
Жылынып кетер ыстық пейілден
Аяздың өзі қақаған.
Жеңілдеп бойың,
Ұштасып ойың,
Қоштасып кетіп барасың,
Бір демеу алып
Ақсақал берген батадан.