Өлең, жыр, ақындар

Сарыжайлау

  • 17.09.2021
  • 0
  • 0
  • 578
Күйіңді шерт, кәні, Сайлау,
Күмбірлете салшы бір.
Көз алдымда сары жайлау,
Көз ұшында малшы жүр.
Жүрегімді қолыма алып,
Мен де солай жүгірдім.
Мына ақбоз үй толы халық
Күйін тыңдап Сүгірдің.
Келгендей-ақ заман ақыр,
Қылыш ойнап желкеде.
Шымырлатып бара жатыр,
Жүрек қылын шерте ме?..
Бірде жылы үн қатқандай,
Бір перизат таңданып.
Бірде мәңгі күн батқандай,
Жаңбыр жауып, қар жауып.
Тәтті сезім жетелейді,
Далаға ма, үйге ме?!
Өте сылқым, өте ойлы
Құйқылжыды күй неге?
Тамам халық егіледі,
Асау күйлер бас бұзар.
Неге шектен төгіледі
Осыншалық ащы зар?!
Жұбатардай дерт көңілді,
Жұмбақ болып ой терең.
Шымырлатып шертпе күйді,
Шертпей қойсаң қайтер ем?!
Күйіңді шерт, кәні, Сайлау,
Күмбірлете салшы бір.
...Көз алдымда сары жайлау,
Көз ұшымда малшы жүр.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нұрхан

  • 0
  • 0

Нұрекем, сені айтқанда еңіредік,
Ажалға жан емес ең жеңілерлік.
Торғайда өзің басқан әр топырақ
Әманда жатады екен тебіреніп.

Толық

Ауыл өліп барады...

  • 0
  • 0

Ауыл, рас, өлмейді – малы болса,
Мал бағатын халықтың халі болса.
Сол малдың да қалмады сау-тамтығы,
Азаяды, құриды әлі қанша?!.

Толық

Өмір – өткел

  • 0
  • 0

Талайларды жылатқан, еңіреткен,
Өмір – асу,
Өмір – бел,
Өмір – өткел!..

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар