Өлең, жыр, ақындар

Өзегін өрт алып кеткен

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2366
Өзі аз сәуле.
Несі қалды бітпеген?
Қуыршақтай қоя алмадым түкке ден.
Өзегін өрт алып кеткен.Енді оны
Анасы да ағарта алмас сүтпенен.
Сөз де, ой да сияқты елге кіл әйгі.
Қаңғыбас мұң менен нені сұрайды?
Жақсы өмірден дәмесі бар бір мұңлық
Жүрегіме кіріп алып мұңайды.
Сексеуілдің жасайды не күлінен?
Түрі игінің түсінен де түңілем.
Жоғалам ба жол таба алмай жоқ болып,
Тірі жүру бүгі менен шігінен?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

1997 жыл

  • 0
  • 0

Жаратқан ием, тарылмай таңғы
Нұрын себеді. Тістенбе.
Жүрегім қалай жарылмай қалды
Аспаным Жерге түскенде?

Толық

Жылағанда жұбатқан Түн еді ...

  • 0
  • 0

Жылағанда жұбатқан түн еді.
Елжірегендей-ді жүрегі.
Анамдайын аймалап,
Менімен бірге жүдеді.

Толық

Желдің де билігі жоқ

  • 0
  • 0

Таң атады, сейіліп қараңғы да,
Күн келеді, көңілді алаң қыла.
Жапырақтар ұшады тал басынан,
Жаз көйлегі тағы да тоналды ма?

Толық

Басқа да жазбалар