Қырғыз қызына – Хамит Есеман

Айылдан келген нәзік қыз,
Ақынның болшы сырласы.
Біз де бір өлең жазыппыз,
Құлағың салып тыңдашы.
Сөйлесем сөзім жете ма,
Ал енді, тыңда өтінем.
Қазақтар қалай екен, ә...
Ұнайтын шығар шетінен.
Өрімі бөлек жандайсың,
Сезімнен көрген сүйініш.
Сен қазақ бола алмайсың,
Айтары жоқ ол қиын іс.
Кетпегей босқа мұнда кеп,
Бекерге қарап тұрмайық.
Ақын көп бізде, жыр да көп,
Қосылып қане ырлайық.
Мендей қазақты бұл кеште,
Тұңғиық ойға батырсаң;
Сыйлар ем саған ыр-десте,
Ыстықкөл жаққа шақырсаң.
Көкейге сыйла мол үміт,
Айылдың арғы жағынан.
Сол көлге бірге шомылып,
Ырласақ таңға соңынан.
Кенелер едік жұмаққа,
Шаттығын сыйлап таңғы арай.
Ол күндер келмес бірақ та,
Арман-ай, арман, арман-ай.