Өлең, жыр, ақындар

Сені қайтіп ақтайды бала көңіл?

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2088
Сені қайтіп ақтайды бала көңіл?
Жүргенінде тым асқақ... жазықты етті.
Миына да сөнбейтін шала көмді,
Сәмбі талдай сәнінің назын төкті.
Көзге жұқа көрінер-ол бір емен.
Сыртын бермей тұрады жанған іштің.
Сезім билеп бойын да мөлдіреген
Қайың-жүрек, болмыспен сәл майысты.
Сәл майысты, деді ме жұрт өзінен.
Бұл күндері несіне құлақ түрді?
Шараларын толтырып мұң, сезіммен
Хризонтема ақ қарға шыдап тұрды.
Көрсетпеді көзіңе көз жасын да,
Шың басында қиын-ақ. Құламады.
Жазбасын да жазғызды, жазбасын да,
Сексеуілдің білді не сұрағанын...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сел болып кейде...

  • 0
  • 0

Мен - теңіз едім. Мұңымды шағала білді.
Ақ жал толқынмен бұзасың жағалауымды.
Аспан тектім-ау, ашулы төніп келесің,
Алаңдай берем, жер болып жерітпегесін.

Толық

Қайта-қайта нені жинай берем мен?

  • 0
  • 0

Қайта-қайта нені жинай берем мен?
Құстар анау жылы жаққа жөнелген.
Түсініксіз, кім келеді күбірлеп?
Үрей мені шақырады үңіл деп.

Толық

Жастығым

  • 0
  • 1

Бармас та жерге барғыздың.
Талай да күйге салғыздың.
Нені іздегенмін мен сонда,
Жанымда әлі жалғыздық.

Толық

Қарап көріңіз