Сен кеткен жолға қараймын
- 0
- 0
Өмірдің жолы сан тарап,
Осыған мен бе кінәлі?
Көңілім менің шаңқан-ақ,
Ал түбі немен тынады?
Сенің қара көздерің көп қадалып
Сенің қара көздерің көп қадалыпЖаулап алды сезімді. Неғыламын?
Шоққа шоқты салды ма оттан алып?
Өмір, қандай көп еді, о, ылаңың!
Сенің қара көздерің жанды ұғады.
Бірін-бірі іздеген табады анық.
Жамандар бар-көңілді қалдырады,
Жан тілегім - қалмашы жараланып.
Сенің қара көздерің көпке ұнады.
Көруі де өзге бұл дүнияны.
Жаман ойлар жаманға соқтырады,
Күліп жүрсең - күллі әлем жымияды.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Мойнымдағы орамалдың қызылын
- 0
- 0
Жүрсе білмей жеңілдігін тұзының,
Сәл ұқпаған, сезе алмаған ызыңын.
Елемейді екем тіпті, обал-ай
Мойнымдағы орамалдың қызылын.
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі