Мұз сөгілді әуен төгіп әдемі
- 0
- 0
Мұз сөгілді әуен төгіп әдемі,
Аспан боп-боз, түк үмітсіз қарады.
Сен үшін не, не жазығым бар еді?
Біле алмадым-қандай кінә тағады.
Сенің қара көздерің көп қадалып
Сенің қара көздерің көп қадалыпЖаулап алды сезімді. Неғыламын?
Шоққа шоқты салды ма оттан алып?
Өмір, қандай көп еді, о, ылаңың!
Сенің қара көздерің жанды ұғады.
Бірін-бірі іздеген табады анық.
Жамандар бар-көңілді қалдырады,
Жан тілегім - қалмашы жараланып.
Сенің қара көздерің көпке ұнады.
Көруі де өзге бұл дүнияны.
Жаман ойлар жаманға соқтырады,
Күліп жүрсең - күллі әлем жымияды.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Отан - ана
- 0
- 1
Көздерімдей көлдерін мұң басқан.
Жапырағы желімен, даламен сырласқан.
Мүлгіп жатқан кеңістік, үнсіздік.
Туған ел. Не айтады түнгі аспан?
Жапырақ - ғұмыр
- 0
- 0
Бір сырым бар. Кімге айтып наз ғыламын?
Күлгін түсті күндерден жаз құрадым.
Жапырақ жеңіл күрсінді, білмегендей
Тағдыры үшін кімдерді жазғырарын.
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі