Өлең, жыр, ақындар

Шоқан мен Хантәңірі

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 557
Жатырсың іргеңді сен қырда қымтап,
Жүректі батырасың мұңға бір сәт.
Басыңа келіп тұрмыз бір топ ақын –
Өзіңнен жүз жыл кейін туған ұрпақ.
Ат басын уақыт кері бұра ала ма,
Түсіпті соншама көп жыл араға.
Осыдан жүз жыл бұрын сен өткенде,
Кім білсін, кім болғанын бұл арада.
Атандай арқалаған жүгін көптің,
Алыптың алдына кеп жүгінбес кім?
Отындай жолаушының демде сөнген,
Әттең-ай, отыз-ақ жыл ғұмыр кештің.
Бір жылың бергісіздей бір ғасырға,
Туғансың уақытпенен сырласуға.
Халқыңның қасіреті жатты түгел
Бір тамшы көз жасыңның тұнбасында.
Қайырылып келте тірлік тез бүктелді,
Мезгілдің қабағынан сездік шерді.
Отыз жыл – тарихтың отыз томы,
Мәңгілік үңілдірер көз біткенді.
Жол салып арттағыға кертіп шыңнан,
Өзіңсің өрендікті ерте ұқтырған.
Қадалып Хантәңірге көп тұрыпсың,
Аспанның омырауын шертіп тұрған.
Сөнгенше сәуле шашқан сезім-санам,
Арналар ең бір ыстық сөзім саған.
Қараймын Хантәңірге көп құмартып,
Айналып кеткеннен соң өзің соған...

1985



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара ниет қар боратса...

  • 0
  • 0

Жағам бүтін көрінгенмен, жырым­-жырым балағым,
Оған бола мүсіркеме, жабырқама, қарағым.
Балақ тұр ғой, шұрық-тесік толып жатыр балтырда,
Кесірінен қабағанның тісі батқан жараның.

Толық

Көңіл дауылы

  • 0
  • 0

Қарап тұр ем бір күні белге шығып,
Қаңбақтарды барады жел көшіріп.
Жел айдаған қаңбақтай кім көшпейді
Әурелесе аз күнгі пендешілік?

Толық

Жалғыз көкек

  • 0
  • 0

Ұшасың, жалғыз көкек, тау күзеткен,
Таңғалып тағдырыңа жалғыз өткен.
Сен едің аңыздағы ерке сұлу,
Ғайыптан құсқа айналып мәңгі кеткен.

Толық

Қарап көріңіз