Өлең, жыр, ақындар

Тамыз-мұң

  • 25.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1150
Мөлдір тамшы дір еткен,
Төмен қарай құлапты.
Көзден емес жүректен,
Сорғалаған сыр ақты!
Қара көздің моншағын,
Мойыныңа ілмеймін.
Тойтарыссыз сонша ағын,
Тоқтатуды білмеймін.
Айтылмаған мен талай,
Қанық едім аңызға.
Аспан жақтан анталай,
Сыр тамады Тамызда.
Шық тұнады мөп-мөлдір,
Күлтесіне гүлдердің.
Мұң құлады көктен мың,
Мен қоштасып үлгердім.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сезім

  • 0
  • 0

Өкініш деп қоя салған шын атын,
Қалауымды көзімнен-ақ ұғатын.
Гүр еткенде жасын сынды бір жарқыл,
Шатырының астына алып тығатын.

Толық

Шексіздік

  • 0
  • 0

Жарасын жанның
Жамадым жасқап
Нәп-нәзік қана
Қылдан жіп!

Толық

Құрдас

  • 0
  • 0

Нұрын төгіп тұр ма саған,
Парасатты қуат-күн?
Қалың қалай, құрдас адам?
Жақсымысың шуақтым?

Толық