Өлең, жыр, ақындар

Шүкір, шүкір!

  • 27.09.2021
  • 0
  • 0
  • 2080
Мен бар екем,
Ояу екем бүгін де.
Шүкір, шүкір бүгін де естіп отырмын
Құстар даусын,
Жапырақтың сыбдырын.
Тереземнен күн түседі бір қырын —
Сайра, сайра, домбырам,
Менің момын бұлбұлым,
Сөйле, сөйле, бүгінгі күн тілінде;
Кешегіні ұмытпа,
Көңілім менің, ертеңгіден түңілме.
Мен тірі екем, бар екенмін бүгін де.
Ербең-ербең жүгірме,
Көлеңкелер, қара еменнің түбінде.
Қара еменнің жапырағы былтырғы
диуананың шапанындай бір түрлі.
Алыс асфальт жолдардағы гүрілге
ауық-ауық қояды үріп cap күшік.
Бұталарға торғай қонып, қарға ұшып,
Су сөйлейді сәбилердің тілінде.
Өзгеріс бар тастардың да түрінде:
Ол да елеңдеп қарайтындай бір үнге.
Нұрдың нәзік саусағының астында
Сен де, мәрмәр, мамыққа ұсап дірілде.
Бір үн қосылып діріл қақты бір үнге,
арқам қозды әлденендей дүбірге —
Шүкір, шүкір, ояу екем,
тірі екенмін бүгін де.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған жер

  • 0
  • 0

— Туған жерің қай жер, — деді, — жаңа ақын?
— Ол жерде де аспан мен күн болатын.
— Туған жерің қай жер? — деді бір келіншек күлегеш,
— Қара жер! — деп жауап бердім, — су емес.

Толық

Қоңыр түс

  • 0
  • 0

Қоңыр шешем қоңыр кешті жамылып,
көзін сулап, қалып еді қамығып.
Қоңыр жолға түсіп едім мен өстіп —
қоңырқай ой маза берер емес түк.

Толық

Қауыз

  • 0
  • 0

Міне, масақ — дұрыс сынды түр-түсі,
күміс сын-ды күлкісі:
Қауыз, қауыз!
Сылдыры бар, жоқ дәні,

Толық

Қарап көріңіз