Ақынның аты өшпейді – Құтбай Дүрбаев

Сөйлейін халқым ал тыңла,
Ынтымақ, бірлік халқымда,
Тереңнен толға қызыл тіл,
Тасыған судай толқында.
Сәлем беріп бас ием,
Үлкен кіші жалпыңа,
Осы өнерді кәсіп қып,
Шығып ем жастан талпына.
Сөйлейтін кезің келіп тұр.
Сайра бір тілім сартылда.
Шаттық күйін шертейін,
Шалқая жырла саңқылда.
Жырымды жырлап жағдайлы,
Шашайын шашу халқыма.
Даусым сазбен қосылсын,
Ән салайын аңылдата.
Бұлбұлдай сайра тіл-жағым,
Тыңдағанды балқыта,
Тілімнен терме, төгіп күй,
Тасыған судай шалықта.
Көрмегеннің көбі ашық,
Ақын деген даңқыма,
Көмейден күйім төгілсін.
Қызметтен тілім тартынба.
Ақынның аьты өшпейді,
Нақылы қалса артында.
Қызмет етіп берейін,
Даусымды жиып халқыма.