Сағыныштың сал әнін салып өткен

Сағыныштың сал әнін салып өткен,
Түнектерін көңілдің жарық еткен.
Мұң торлаған жанымның терезесін,
Сенің жасын жүрегің жарық өткен.

Үнсіз ғана сырласам даламенен,
Сенсіз күнді өткізем наламенен.
Желмен ғана тілдесіп улдейді,
Басы жерге иілген жаралы өлең.

Көкірекке бір өксік кептеледі,
Бозамық Ай сәулесін сепкен еді.
Сенің сұлу сезімің қанатымен
Көтеретін әрқашан көкке мені.