Өлең, жыр, ақындар

Саятта

  • 15.10.2021
  • 0
  • 0
  • 1233
Түлкідей мына заман бұлаңдадың,
Қайдасың, қағып түсер қырандарым!?
Қылыштай қанатымды көкке сермеп,
Менің де биік шырқау бір арманым.
Қырымнан томағасын сыпырғанда,
Қыраннан қашқан түлкі құтылған ба?
Көңілі құсбегінің судай тасыр,
Бүркіті көзі жайнап жұтынғанда.
Па, шіркін, қуанышты айт сол уақтағы,
Сылқ етіп құс тіленсе балдақтағы.
Ішіңнен сыйынасың, уа, құдайлап,
Аузыңа түсіп қоса аруақ тағы.
Сол сәтте аспанды бұлт торламаса,
Жықпылдан жортқан түлкі жорғаласа.
Сып етіп көкке атылып шыққан қыран,
Түйіліп, қайта төмен сорғаласа.
Кірерге тесік таппай түлкі сасып,
Жан үшін арпалысар жанталасып.
Керіліп тұра қалса, қағып өтіп,
Бұрқ етіп, бүріп жатса қайта басып.
Дариға, арманы жоқ құсбегінің,
Қызығын өңде көрген түстегінің.
Саяттың сәні болмас барлығын бір
Ақтарып тастамасаң іштегінің!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кіндік жыры

  • 0
  • 0

Жұрнағым бар там-тұмдаған,
Тірлігім бар қалтылдаған.
Қылдан нәзік,
Күн нұрындай

Толық

Төлегетай

  • 0
  • 0

Төртуыл, Қаракерей, Садыр, Матай,
Атасы төртеуінің – Төлегетай.
Найманның тоғызының төртеуі осы,
Несіпбек Айтұлы

Толық

Оразбай басында

  • 0
  • 0

Құлазитын секілді Шұнай тауы,
Ескі қыстау көргенді мұңайтады.
Өшкен ошақ,
Өлген үй,

Толық

Қарап көріңіз