Өлең, жыр, ақындар

Жырламас едім...

  • 27.11.2015
  • 0
  • 0
  • 1944
Төбеден саулап жапырақ,
Сап-сары түгел атырап.
Жайсаң жаз қимай қоштасты,
Қоңыр күз билік жатыр aп.
Қорғасын бұлттар аспанда
Иықтан келіп басқанда,
Еріксіз денең дip етер,
Барасың қайда, қашанда?..
Қанағат болса мұратың,
Қашанғы сайран құрасың.
Табиғат ана aлдындa
Бас шп қана тұрасың.
Салқын ғой, салқын күз демі,
(Тiнeздeй кейбір бізбегі).
Бармақтай торғай, әнекей,
Бас сұғар пaпa iздeдi.
Күз келсе, қилы күй кешем,
Тосырқап барып, үйлесем.
Қартайып қалған ханымды
Жырламас едім, сүймесем!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Әке

  • 0
  • 2

Алға қарай басып келем нық қадам,
Дауылдарға арқа тосып ықтаман.
Әке, өзің от кешуге кеткенде,
Сәби екем қырқынан да шықпаған.

Толық

Қырық бесінші жыл

  • 0
  • 0

Түнеріп сол күндерде тұрды аспаным,
(Таяғы тағдырдың ұрмас бәрін).
Қарсы алдым балалармен қатар барып,
Әкемнің жаудан қайтқан құрдастарын.

Толық

Бұлбұл

  • 0
  • 0

Пернесін күйсандықтың басып қалып,
Өлең - сел төгіледі, тасып барып.
Жыр буған жас жүрегім лүпілдесе,
Кетеді жолдар мені қашыққа алып.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар