Түндер өтті елеспен, күндер өтті – Қанипа Бұғыбаева

Түндер өтті елеспен, күндер өтті,
Сеніп қалған іздеумен күлден отты.
Табиғаттың елігіп көктеміне,
Жайқалып бір көңілім гүлдемепті...
Ізсіз судай барады өмір ағып,
Таңым атты тілеумен жолыңа құт.
Бұлбұлың боп сайрармын, бәйтерегім,
Бұтағыңа мен сенің, қонып алып.
Мүмкін, саған болармын алынған шың,
Досың келіп құттықтап қолыңды алсын.
Жүрегіңе қан болып жүгіреді,
Тамырыңды аралап менің даусым...
Асау арман қай жаққа қашады алып,
Жанарыма шаттықтан жас оралып.
Жаңбыр жауып беймезгіл, соқса дауыл,
Жапырағыңа тығылам тасаланып.
Өмір деген о да бір асау анық,
Жасық болсаң жығуға қашады алып.
Қартаярсың қартайсаң, бәйтерегім,
Құштарлықтың күйімен шаш ағарып.
Сүйікті елес, есімде қарағаның,
Бара жатыр таусылып бар амалым.
Жарық күнге еркелеп жайқаларсың,
Тамырыңа жаңбырдай тарап әнім...