Өлең, жыр, ақындар

Темір қақпа

  • 06.11.2021
  • 0
  • 0
  • 383
Темір қақпа,
Темір жүрек, темір гүл,
Тоты құсқа айналғандай не бұлбұл.
Бұлбұлдан ән, гүлден иіс таба алмай,
Өзімді-өзім қажап оймен кемірдім.
Темір қалам, жылуы жоқ темір жыр,
Көңілімнің таппай қойды емін бір.
Жаңбырдан соң, жотасынан буы ұшып,
Жиі-жиі алатындай демін қыр,
Темір көлік, көшелерде зыр қағып,
Тиын көзді жылтыраған жүр бағып.
Жерге түсіп кетпес үшін жұлдыздар,
Аспаныма темір шеге тұр қағып.
Темір адам, көрмей өскен жоқшылық,
Темір жерден нәр алып тұр көк шыбық.
Соғылса егер, бір темірге бір темір,
Ортасынан кететіндей от шығып.
Темір жолдан, нені сезіп, не білдім,
Темір қиял, темір атты тебіндім.
Саңлау таппай темірлерден қоршаған,
Ет-жүрегім темір болмай жеңілдім
Өртейді өрт, өзегімді өмірге аш,
Табиғатым табиғатпен тамырлас.
Жетім жердің балқып-еріп дертіне,
Тамшылайды темір көзден темір жас.
Туатындай темір жүрек, темір жыр,
Темір жырға дей алмаймын көңіл бұр.
Өміріңді байлап темір орындық,
Жолың түспей қойды-ау маған сенің бір.
Темір жаңбыр, жұтып өсер темір гүл,
Көлеңкесін аңсайтындай көңіл күн.
О, бастағы табиғатын жоағалтқан,
Қайда апарып соғады екен өмір бұл?
Темір қақпа, тағар саған кім айып,
Сені ашуға темір адам ылайық.
Мына әлемнің қасіретті қайғысын,
Тербетіп тұр жалғыз жапырақ мұңайып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жапырақтар сыбырлап «сүйдім» дейді

  • 0
  • 0

Жапырақтар сыбырлап «сүйдім» дейді,
Көңілімнен көктемдей күй гүлдейді.
Аспандағы ай, сыбызғы тартып түнде,
Әуенге елтіп, жұлдыздар би билейді.

Толық

Ойым орман, оранған үміт сағым

  • 0
  • 0

Ойым орман, оранған үміт сағым,
Тентек сезім қайда сол тұнық шағым.
Жанарына әр жанның жаутаңдайды,
Бала мінез баяғы «ұмытшағың».

Толық

Есенинге

  • 0
  • 0

Төрімде суретің тұр гүл ұстаған,
Бет – бейнең неткен ыстық туыс маған.
Толқындай жирен сары бұйра шашың,
Өлкеңе ұқсайды екен күн ыстаған.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар