Адамзатпен адаммын бір туысқан – Қанипа Бұғыбаева

Адамзатпен адаммын бір туысқан,
Туысқанға болады күлкі дұшпан.
Қайран елім! Айыпсыз аққулардай,
Атылған оқ дауысынан үркіп, ұшқан...
Жүрегімнен адамсыз, от алмай жыр,
Көрінеді кең жайлау жапандай бір.
Қанатына тағы да тас тиердей,
Аққу елім келуге бата алмай жүр.
Тыныштығын тұрған соң Күн-ай бағып,
Өңі кіріп, жатыр жер шырайланып.
Қонарын, не қонбасын білмей аққу,
Айдынын жүр бір кезгі шыр айналып.
Алаулап тұр, ақ жүзін беріп таңдар,
Сағынышпен сабағын өріп талдар,
Ән-жырыңды аңсаған ата мекен,
Айдыныңа қоныңдар қорықпаңдар,
Айдыныңда ән салып, қалықтаңдар!