Өлең, жыр, ақындар

Үмітіңді өмірден үзбе, күнім

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 482
Үмітіңді өмірден үзбе, күнім,
Ұмытылған қырлардың ізде гүлін.
Көктем болып жүрсең сен, көздеріңе
Көрінбей ме құлпырып күзгі өңірің.
Кешім батса, таңдарым баяу атып,
Ақ сезімді тербетіп, аялатып.
Ертеменен шырылдап, шырт ұйқыдан
Құстар әні алады мені оятып.
Жайқалады көз тартып түзде гүлім,
Жеткендей бір көп жасап, жүзге өмірім.
Ертеменен мектепке дайындалған
Мені оятып алады қыз бен ұлым.
Өмір сыйлап таңдағы гүлге мынау,
Көзін ашқан дүние – бір керім-ау!
Мені оятып алуға ертеменен
Аспанымнан соғып тұр бір – қоңырау.
Ақ гүлдерім ақ таңға еркелеген,
Көкірегімді күйменен өртеп өлең.
Тіршілікті шуақпен емізуге
Күнмен бірге оянам ертеменен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Таулардан ақбоз құлап таң

  • 0
  • 0

Таулардан ақбоз құлап таң,
Толғатқан шақта күміс күн.
Сай жаққа өрген бұлақтан,
Етпеттеп жатып су іштім.

Толық

Балам әскерге кетерде

  • 0
  • 0

Ер жігіт өсіреді жапанға гүл,
Ойлайтын кезің келді Отан қамын.
Парызын өтеу үшін туған елдің,
Барасың, балам, күткен сапарға бұл.

Толық

Мен егіліп алдыңда жылап тұрдым

  • 0
  • 0

Мен егіліп алдыңда жылап тұрдым,
Жария емес өзгеге жан-арыммен.
Ал сен болсаң, шылымды лақтырдың,
Өшіріп, үнсіз отын табаныңмен.

Толық

Қарап көріңіз