Өлең, жыр, ақындар

Үмітіңді өмірден үзбе, күнім

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 523
Үмітіңді өмірден үзбе, күнім,
Ұмытылған қырлардың ізде гүлін.
Көктем болып жүрсең сен, көздеріңе
Көрінбей ме құлпырып күзгі өңірің.
Кешім батса, таңдарым баяу атып,
Ақ сезімді тербетіп, аялатып.
Ертеменен шырылдап, шырт ұйқыдан
Құстар әні алады мені оятып.
Жайқалады көз тартып түзде гүлім,
Жеткендей бір көп жасап, жүзге өмірім.
Ертеменен мектепке дайындалған
Мені оятып алады қыз бен ұлым.
Өмір сыйлап таңдағы гүлге мынау,
Көзін ашқан дүние – бір керім-ау!
Мені оятып алуға ертеменен
Аспанымнан соғып тұр бір – қоңырау.
Ақ гүлдерім ақ таңға еркелеген,
Көкірегімді күйменен өртеп өлең.
Тіршілікті шуақпен емізуге
Күнмен бірге оянам ертеменен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Әкем үйге келгенде

  • 0
  • 0

Ауыл жақты көп сұрап,
Алдым білем тынышын.
– Бұрынғыдан жақсырақ,
деп кең алып тынысын.

Толық

Жолаушыдай жас дәурен желіп өткен

  • 0
  • 0

Жолаушыдай жас дәурен желіп өткен,
Алдағысын үмітке сенім еткен.
Кездейсоқ келген басқа қуаныштан,
Қайғым артық кеудемді еңіреткен...

Толық

Көшіп кеткен...

  • 0
  • 0

Ұстатпады-ау жалынан шіркін, арман,
Сейілмеді ау, бір тұман, бір тұманнан.
Ата анамның көрінген көзіндей бір,
Ағайымның өзі жоқ ..жұрты қалған.

Толық