Тың – толғау

Айналған тірі тарихтарға бұл далам,
Қозғалыстардан уақыттай мынау тынбаған.
Коммунистер, тыңның таңғы тынысын –
Құлақпен емес, жүректерімен тыңдаған.
Көңілін тапса анадай дархан бұл далам,
Ақ бидай ақ теңіз бейне тулаған.
Туған жер жайлы, туған ел жайлы даңқты,
Осындай-ақ болар жырмен туған ән!
Тыңдағы туған қиындықтар менен «сұмдықтың»,
– Өткелін сезбей оқи алады мүлгіп кім.
Ерлігін елдің естелік етіп жазыпты,
Тіліменен, күніменен шындықтың!
Далам менің! Алыс кетсем сағынар.
Даласы бар көңіл қайтіп тарылар.
Даналықтан туған сөз ол, «Алдында
Наны бардың, сәні менен әні бар».
Далам менің, қатып қалған мәңгілік,
Тіріліпті тамырына қан жүріп.
Көкжиектен көкжиекке жеткенше,
Шаршайтындай күннің өзі шалдығып...
Жолында әрбір сөнбейтін алау бар ұшқын,
Жаныңа келіп тіл қатқандай алыс күн.
Адам болып өмір сүру мақтаныш.
Отанында Мұхтар менен Қаныштың!
Рақмет сізге,
Бейбітшілік көсемі,
Тың даламды жырға қосқан кешегі.
Әлі талай дабылдатып сап түзеп –
Миллиард толқын көз алдыңнан көшеді.
Алу үшін уақыттардан үлесін,
Еңбек – майдан жүргізе бермек күресін.
Қалар мәңгі жүректерге жазылып,
Ұмытылмай тыңда туған тың есім!
Көз ілмейді жұлдыздарым таңға бір,
Дегендей-ақ: «Біздер жайлы толға жыр!»
Адамдарға жаудырғандай алғысын,
Жатқан сұлық бұла дала сонда бір.
Туындайды бір міндеттен бір міндет,
Тез-тезірек, бәрін-бәрін үлгір деп.
Қазір тұңғыш қазық қаққан жерлерде,
Өмір болып бәйтеректер тұр гүлдеп...
Табындырып төзіміне тыңды адам,
Аспан күйін жермен бірге тыңдаған.
Бүкіл әлем оқып жатқан таласып,
Осындай-ақ болар жырмен туған ән.

---