Қайдасың, ыстық үміт, сазды әуенім – Қанипа Бұғыбаева

Қайдасың, ыстық үміт, сазды әуенім,
Жанымды тынып қалған қозға менің.
Алсаңшы тағы да бір сілкіп-қағып,
Десең бұл бұйықпасын аз ғана өмір.
Жабылған күндерменен отымды ап кел,
Көңілге басқадан да жақын көктем.
Қызығы қызыл-жасыл тарқамаған,
Барайын базарыма жақындап мен.
Сынайды тезге салып достықты уақыт,
Біз кімге сондай кезде тостық бақыт.
Айналып көктемменен бірге келер,
Алсам-ау тозбайтұғын жастық сатып.
Оралмай қайда жүрсің, жағалам бар,
Желпіші ақ толқынға орамалдар.
Алдымнан шықшы менің, адастырмай,
Қосылған көкжиекке жағалаулар!
Қайдасың, қисық-қыңыр соқпақтарым,
Қалдың ба ә, дегенше-ақ тоқтап бәрің.
Бірге өскен қимастарым, құрдастарым,
Сал шақтың сазды әуенін жоқтатпағын.
Тұнығын дарияның шайқар көңіл,
(Қайдасың, құйын ба едің, сайтан ба едің?)
Кеудеңнің сарайына сабыр етсем,
Сазымды сағындыртпай қайтар менің...