Өлең, жыр, ақындар

Әупілдек

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 516
Қайранмын албырт қиял сол күнге мен,
Қияқтай тұлымшағы желкілдеген.
Мені алар «құбыжықтай» қорқушы едім,
Дауыстан таң атқанша әупілдеген.
Кешкі күн көкжиекке зорға батқан,
Ақсудың толқынына зер жалатқан.
Дауысы әупілдектің талып қана,
Естіліп тұратұғын жарқабақтан.
Ол қай құс, көрінбейтін кісіге анық,
Кеш түссе қызғаныштан іші жанып.
Бойына жатқандай ма, сіңіре алмай,
Ақсудың толқындарын ішіп алып.
Қайранмын сол жылдарға бала күнім,
Өз ойым өз тыншымды алатұғын.
«Әуіп», – деп биік жарды орынынан,
Аударып тастайтындай болатұғын.
Бір сәлем туған жерге жолдау үшін,
Көп болды мұңды сырға толғалы ішім.
Қайталап жарқабаққа соғатындай,
Бұл көңіл әупілдектің сол дауысын...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тым ертерек ағарса шашың, жарым

  • 0
  • 0

Тым ертерек ағарса шашың, жарым,
Мен оған кінәлімін, айыптымын.
Кеудеңдегі қызғаныш, ашуларың,
Сыртқа шықса сырларын жайып бүгін.

Толық

Шағалалар

  • 0
  • 0

Ақ шағала, айтшы, қайда мекенің,
Алыстатып әкетті ойды жетегің.
Қосылайын, сәл төменде,
Тобыңа.

Толық

Ашылған ақ аспанмен аштым қабақ

  • 0
  • 0

Ашылған ақ аспанмен аштым қабақ,
Уақыт көңіл күйін тасқынға орап.
Айтақтап ауласында ырылдатып,
Кейбіреу иттерін жүр қасқыр балап.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар