Тағдыр – Гульнази Назарова

Дейміз біз жазылған маңдайға,
Әрбір жан іңгәләп туғанда.
Жұбатып жатамыз бір –бірімізді,
Тап болса қанадай да қиыншылыққа.

Жазмыштан озмыш жоқ дейді бәрі де,
Ой салып қарасаң жас пен кәрі де.
Алайда тағдырың өз қолыңда,
Әдемілеп суреттеп ол салуда.

Туған емес ешкім де жаман болып,
Өсірді алақанда аман қылып.
Біреудің көзінің ағы мен қарасысың,
Адам бол үлкеннен бата алып.

Абайдың айтқан сөзі түседі еске,
Атаңның баласы емес,
адамның баласы бол деді емес пе?
Өтірік, еріншек, мал шашпақ,
Апармайды адамды көпке.
Қасықтап жинаған абыройды төкпе.

Ата – ана тілейді әрқашанда,
Ұлым өсіп ұялтпасын,
Қызым өсіп қызартпасын.
Деген сөздің мәнін қара.
Қарама өмірге жай ғана,
Берсін құдайым әр балаға,
Жетік ой, ақыл мен сана.
Болсын дейміз ұрпағымыз,
Білімді де жеке дара,
Кемеңгер, данышпан болсын дана.
Жарқыраған жұлдыздай жанса,
Көк пен жерге бірдей сыйса,
Елдің ері болса деймін,
Қазағымның маңдайында.