Алынбаған асқарым – ескірмеген тарих

Алынбаған асқарым – ескірмеген тарих
Өздеріңді көтеріп келе жатыр нар иық
маң-маң басқан уақыт.
Маң-маң басқан уақыт
шаң-шаң болған архивтен
шөмішімен көсіп ап тарихыма үңілтсе
(әділ күннің туғаны),
ұрпақ үшін ерекше мұның өзі бір бақыт.
Жалтаңдама жатқа да, еліктеме ешкімге,
керегі жоқ тіл қатып!
Озбыр зұлым күштерден өше жаздап, өшпеген
қасиетті елінен, қасіретті жерінен
көше жаздап, көшпеген,
уақыттың топаны тасқындаса бір уақыт
тарих өзі ап келген мың батырып, мың қалқып...
тоқтағанша қызыл тіл
ҚАЗАҒЫМДЫ жырлай біл!
Түсімде де, өңімде жыр өткелін жүз өтем
Атойлаған арынды абыройыма ту етем,
Тиіспеймін өзгеге, осылайша,
Өзімді,
Еңкеймеген еңсемді,
Тозбай келген төзімді –
жыр етем мен, жыр етсем!

---