Жын мен жыр

(Біржан салдың рухына)
Еліріп емес, еңіреп
ақындар туды, ақындар!
Ақынды шабыт қысқанын
ұғыпты қашан жақындар!
Кісенге қолын қидырып,
«жын буған» басын идіріп,
Сүлесоқ күйде сүлдерін
сүйретіп, «есін жидырып»,
Қалыпқа салып қалқайтқан -
жазулы тарих-салт айтқан.
Өзгерген содан не көрдім –
«арқасыз» қалған ақыннан
арқасыз туған жыр көрдім,
Жыр киесі атанған,
қағынып келіп ақынға,
қаңғып бір жүрген «жын» көрдім.
Жыр оқу – әріп тану ма,
үйрендік қалыптануға,
Жағалап жүрген жын көрсем –
құмармын «сауға» сұратып,
жыр-мәйек алып қалуға!