Икарус – Аманқос Ершуов

Жорғасынан жаңылмайды «Икарус»,
Жолға шықтық
Жолаушылар сый-таныс.
Жонымызды күнге беріп отырмыз
Жолаған жоқ көзімізге ұйқы-алыс.
Жотадағы жолдар неткен түп-түзу,
Жол мұраты-уақыттан ұтқызу.
Шөп те қызыл,
Тас та қызыл, күн қызыл
Содан болар өлеңім де қып-қызу.
Тартып келем,
Шегі жоқ-ау тақырдың,
Таңдайыма татыр мұз бен татыр мұң.
Қайран далам қабырғамнан шаш алған
Шекесіндей Махамбеттей батырдың.
Мұнар, мұнар, мұнаралар тізбегі,
Сор ма,
Бақ па алдымызда сын кезі.
Тыр -жалаңаш ару-жерді
Қымсынбай
Тіліменен тінтіп жатыр күн-көзі.
Күнім осы.
Күйзел, мейлі күйзелме,
Күмбірлетіп тарта алмаймын күйді өзге.
Төбемізден төңкеріліп қызғыш қүс
Күйіп түсті сортаң менен изенге.
Қанаттылар жерді құшса төсімен,
Қайда барып аяқты кең көсілем.
Құс-ұядан, ұя-құстан безінсе
Семейдегі «Невададан» несі кем?.
«Теңізді» ашсақ...
Бәріне де бақылмын-
Дегендерді келді ақылға шақырғым.
Қызғыш құсты көрдіңдер ме,
Көрсеңдер-
Жан дауысы ол-Олжас сынды ақынның.