Өлең, жыр, ақындар

Жауһар

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 510
Көкжиектен сары уыз таң құлайды,
Отырамын жырыммен жеке қалып.
Жан самалым тербесе, балбырайды,
Ей, ақ қайың – жапырағың бөпе болып.

Жырларымның шамымен түнін жағып,
Қайғысына қайғырдым, кең өлкенің.
Маңдайына ғибадат гүлін тағып,
Ауыр күннің мәйітін жөнелтемін!

Жасыл сәттің бояуын ап қалайын,
Сұр көңіл де шомылсын, гүлдеріме!
Өзен-күлкім тау жарса, тоқтамайын,
Жұлдыз шашып, дүниенің түндеріне!

Елге ұсынып, жырымды – гауһар көлді,
Аққулары танытып, тосын қылық.
Ауыстырып жатырмын – жауһарға енді
Ей, дүние – қап-қара тасыңды үгіп!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қуаныш жасы

  • 0
  • 0

Күз жапырағымен дос болып жүрдім, үзіліп,
Ауада бірге сенделіп.
Ұшу бақытыма тау да тұрды, қызығып,
Самалыма емделіп.

Толық

Пәкизә көркемім

  • 0
  • 0

Қуанышыма гүл шаштың ба екен,
Ақық, маржаннан жыр шаштың ба екен?
Сенімен нәзік сырластым ба екен,
Пәкизә көркемім!

Толық

Жаңа бір күн туды ма

  • 0
  • 0

Сері таудың сенделіп, сезімінде,
Бұлт сәнденді, - түседі, көзі кімге?
Жырым қылышын алды, өткір – сөзі мүлде,
Жаңа бір күн туды ма?

Толық

Қарап көріңіз