Мен сол күні сен жайлы ұзақ ойландым...

Мен сол күні сен жайлы ұзақ ойландым...
Ақшам келді.
Арқа жаққа түн келді,
Есіл бойы,
Емен көктеп үлгерді.
Кететіндей мені алысқа сүйрелеп,
Мамық бұлттар тұрды аспанда үймелеп.
Секілді бір ақ пен қара таласы,
Жүрегімде сол жылдардың жарасы.
Тек өмірі сағынудан тұратын,
Неге мұңды, – деп күледі мына ақын.
Мендік қайғы – сендік мұңға барабар,
Көз жасыңды көрмейді әттең, тағы олар.
Сені ойладым:
Кеттім шығып елсізге,
(Бұл далаға құс келеді менсіз де.
Бұл адамдар түс көреді менсіз де).
Ақ жауынын кешіп жүріп сол кештің,
Сен кешпеген ауыр сәтті мен кештім.
Сен қасымда жоқсың бірақ Дегдарым,
Сенен шалғай жалғанады жолдарым.
Жүрегіңе қонған шаңын уайымның,
Жуады әлі қайта жауған сол жауын.
Сол жалғыздық жаны жомарт маусымнан,
Екеумізді күте-күте таусылған.
Жетер едім, түн үрейін жамылып,
Жетер едім,
Желден бұрын сағынып,
Жібермейді, жібермейді, әнеки,
Қанымдағы таудан жеткен тағылық!
Ол да бөгет бола алмас-ау,
Жан нұрым,
Кінәлі тек, менің бейғам тағдырым.
Аспанымда тұр қалжырап мұнар күн,
Мұнар күннің қасіретін де құп алдым.
...Шығар күннің шуағынан дәметіп,
Сен сияқты мен де күткен шығармын...
...Сенімен бір құшар едім таң нұрын,
Кінәлі тек, менің бейғам тағдырым.
...Екі айналмас елес сынды фәниде,
Сені күтіп құлазу да ғанибет...

09. 04. 2012

---