Дәреже ме, орта ма жан ержеткен

Дәреже ме, орта ма жан ержеткен,
үлкен-кіші тұғыр ма әрең жеткен –
өзгертеді әйтеуір адамды ылғи,
өзгереді бәрі де әлемде өктем.
Сала ма әлде қыш орта қалыбына,
сұсты мұхит-тірліктің ағыны ма –
құбылады адамзат, дүниеге
болатындай бүгінгі тағы – мұра.
Орны өзгерсе, өзгеріп мұң, несібе,
көршісі де, сөзі де, мүддесі де,
қимылы да, досы да, қылығы да
басқа. Алмайды бұрынғы күнді есіне.
Бірақ бір күн шектеліп өрлегені,
құбылады кешегі төр мен өңі.
Уақыт-құйын ойқастап, жер бетінде
тақсырлар да, тақтар да өзгереді.
Жүрген кеше жерде - өзі, жанары Айда
адам сонда, таусылып амал-айла,
су мүжіген ескектей қайық қирап,
сұсты толқын лақтырған жаға-жайға.