Балықшы жанын барласам – Хамит Ерғалиев

Балықшыны ойлап отырсам,
Көзімнің алды — көк толқын:
Жарысып өзен жатыр сан,
Көлдердің саны жоқ бәлкім.
Теңіздер қанша тынымсыз
Дауылды күндер толғатқан?!
Тыншып бip жатса түн үнсіз,
Шағала таңда тіл қатқан.
Хабарсыз есте құстан да
Мұхитта толқын —
«Айдаһар».
«Айдаһар» ашу қысқанда
Ысқырып апта, ай жатар.
Өштігін соның басуға
Өмірде заң жоқ, қаралған...
Әміршi болып бар суға
Жалғыз-ақ жүрек жаралған.
Ол жүрек — сонау балықшың
Бақытын тапқан тереңнен.
Судағы соны барлық шын
Өмірден өкіл дер ем мен.
Судағы дүйім тірлікті
Құрлыққа дайым сыйлаған,
Кемеде сақтап бірлікті,
Кең жерге даңқы сыймаған.
Аушы ғой аңыз!..
Ежелден
Ақынға шабыт, жыр еді ол.
Алыстап кетіп өзi елден,
Жүрекпен үйде жүреді ол.
Kүндi де көзбен тербетіп,
Жұлдызбен суда жолыққан,
Тереңге жанын тергетіп,
Тайыздың тілін ол ұққан.
* * *
Балықшы — кеме о бастан
Өз елінің бөлшегін.
Kүнi жоқ оның адасқан
Отаннан оғаш жол шегіп.
Ойлашы, достым, ceзімнен
Арнасын еркін ағыт та:
Компасы коммунизмнің
Суда да тура бағытта.
Теңіздер үcтi — қырағы
Коммунизмнің дүрбісі
Суларым — өмip тұрағы,
Құрлықтың жомарт құрбысы.
Өлшеусіз дәулет салмағын
Көтерді жаңа траулер.
Сол ырыс, байлық, сол бағын
Алдында күтіп тұр-ау жер...
Балықшы! Соған бет түзеп,
Сапарға шықтың кәміл шын.
Жеделдеп оған жеткізер
Намысын — нағыз әміршің.
Балықшы туыс, достарым!
Жау бұған не дер екен?
Көтерген шаттық тостарын
Көл-көcip бүгін мерекең.
Сырнайды люктен ала шық,
Көңілді күймен желпі енді!
Полный ход!.. Алда жол ашық,
Көтеріңдер желкенді!