Тобанияз тойына жолдама

Әз Тобанияз Әлнияз жігерлі еді,
Жоқтамасам жүрегім жүдер ме еді,
Жүрмек едім топ жарып тойыңда мен,
Титықтаған денсаулық жібермеді
Тауқымет не салса да тартынбасын
Деп берген құдай оған нар тұлғасын.
Толағай Тобанияздың хақ жаратқан
Тақ пен тәжге ылайық алтын басын.
Айтайыншы мен оны қалай ұқтым,
Тобағаң — махаббаты халайықтың.
Батыр көзі түскенде бара жатты-ау
Қатал мезгіл мінезі қарайып тым.
Бекет — Аруақ салған-ды оны сынға,
Ол сыналды адайдың қонысында.
Ақ семсердей алымды құдірет жатты
Тобағаңның қойыны, қонышында.
Ол iс қылды тауарих өшірмейтін,
Қатыгез жыл қылмысын кешірмейтін.
Ол ерлікті ешқашан ұмыта алмас
Жетілсе де жетім мен жесір дейтін.
Қарғыс атқан саясат қансыратқан
Қалың елден қай құдай хал сұратқан.
Қаза болды-ау қайран ер
тұрған кезде
Шалқып-тасып халыққа қарсы мақтан?!
Уа, Аруақ, деп шырағдан жағысқандар,
Зауал күнде басынан баты ұшқандар!
Тоба — деп те, нар тұлға Тобағана
Намаз сайын бip дұға бағыштаңдар!