Бұны да ескерейік – Хамит Ерғалиев

Болғай аман қала-қыстақ зілзаладан!
Болғай аман ай пәледен, жыл жаладан!
Бүтіндегей жыртық-тесік бұл тұрмысты
Елге сіңген еңбегімен олжалы адам!
Әсем тілек,
Тілектің де жәрдемі — есеп,
Біздер кеппіз, менсіз де күш бар демесек.
Ықтау керек саямызға қайырым-рақым,
Шықпау керек біздер татқан нәрден өсек.
Есте болсын жалған пысық жасқаншақтар,
Есте болсын бордай тозып босқан шақтар,
Есте болсын күйген жерлер күнәсыздар,
Есте болсын тиген жерлер бастан шоқпар!
Азабына тез деп аллам берген екен, —
Орнатайық жанға жайлы жерге мекен.
Дін-иманнан жаратылған жар сүйелік,
Күл боп ұшып кетті демей желге некем...
Сарқылған салт, шаршаған тіл не тілейді?
Оларға сый кімнің қанша ниеті үлейді?
Жұртымызға әлдеқайдан келіп жатқан
Әдеттердің нeci қызық, нeci үрейлі?
Жауап — жырда, —
Сол қинайды мeнi epiкciз,
Өнер қайда қашар дейсің демелік біз.
Өлген шақта өнердің көп бережағын
О дүниеге арқалап та жөнеліппіз...

Желтоқсан, 1996