Өлең, жыр, ақындар

Өз отаным

  • 28.03.2022
  • 0
  • 0
  • 658
Қалай Ата бола алған Ата кісі?
Бізден соның артық па атақ, ici?
Оны ойламай, қуанам бipey мені
Келіп тұрса аға деп атағысы.
Төсенішке тердегі орныққасын,
Көпті көрген көне деп оны ұққасын.
Маңыздана қалады қарттың көбі
Сақалы мен сипап бел омыртқасын.
Қымыз, шайды ұят деп жиі ұрттаған
Үлкенсуді құдайым бұйыртпаған.
Сексен жасым серіктей серілерге,
Алған солай алладан бұйрықты ағаң.
Үлкендерге ылайық еместі ағаң
Деген де жоқ мен iшiп-жемес тағам.
Езіп айтқыш «естірек» жерден гөpi
Есер шақтың шалқитын жepi ecтi оған.
Жат кезге бұл мақтарлық ic еместей,
Сырты сылаң, құр бекер iшi елестей.
Жо-оқ, мен тоқтай алмаспын, о дүниеге
Өз тереңім түбіне түсе көшпей.
Албырт, ащы дару бар өлеңімде,
Тапқан талай дертімнің ол емін де.
Тынымсызбын! Түбінде тынсам тынам
Өз отыма өртеніп өлемін де!!!

Қаңтар, 1997 жыл



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ауылға баратын жолда

  • 0
  • 0

Жоқ бүгін баяғы құба бел,
Жолшыбай соқпайды ыстық жел.
Орманы бұл жердің нулаған,
Бұл жерде егінші қалын ел.

Толық

Төрттағандар

  • 0
  • 0

Қартайдың ба — қайт райдан желікпей,
Өтті күндер елегзитін еліктей.
Жетпей ме сол тұшындырсаң өзгені
Кемеңгер шақ кеудеңе тұз ерітпей?!

Толық

Сонау аспан төрінен

  • 0
  • 0

Директордың жиылған
Төбесінде күртігі,
Қардан бейне құйылған
Құлақшыны, кірпігi.

Толық

Қарап көріңіз