Өлең, жыр, ақындар

Қара жердің үстінде

  • 30.03.2022
  • 0
  • 0
  • 939
Қара жердің үстінде,
Адамдар жүр табынып.
Қара жердің үстінде,
Ақ қар жатыр малынып.
Аппақ қардың астында,
Көктем жатыр жамылып.
Аппақ қардың астында,
Жер де жатыр жабығып.
Дала, таулар, өзен, көл,
Кеудесіне мұз басқан.
Желтоқсан да кезең бұл,
Бұлтын жұмсап жүзді аспан.
Жапалақтап жауды қар,
Жұлдыз мүсін жерде аунап.
Ақ шыңдарда тау мұнар
Аппақ бейне гүл қаулап.
Таңғажайып таң алды,
Көсегесі көгерді.
Ақ қар тоқтап, адамды,
Аяз сүйіп жөнелді.
Өртенеді, күйеді,
Біледі аз уақытты.
Қаншама адам сүйеді,
Аяз қандай бақытты.
Бәрін тоқып көңілге
Мезгіл – маусым мейманы.
Өтіп жатыр өмірде
Қарлы қыстың мейрамы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған жер

  • 0
  • 0

Бабамның көзіндей,
Анамның өзіндей,
Сәбилік сезімдей,
Ыстықсың туған жер.

Толық

Таң атып келе жатыр бозамықтап

  • 0
  • 0

Таң атып келе жатыр бозамықтап,
Жан-жақты көріп жатар көз анықтап.
Топ-толық қара дене сейілгендей,
Барады қалың түннің өзі арықтап.

Толық

Көктегі биіктермен теңесіп ем

  • 0
  • 0

Көктегі биіктермен теңесіп ем,
Желгенде жан-жағымнан жел есіп ең.
Балалық шақ өмірге сапар кешті,
Түйе дейтін жол дала кемесімен...

Толық

Қарап көріңіз