Өлең, жыр, ақындар

Қара жердің үстінде

  • 30.03.2022
  • 0
  • 0
  • 1133
Қара жердің үстінде,
Адамдар жүр табынып.
Қара жердің үстінде,
Ақ қар жатыр малынып.
Аппақ қардың астында,
Көктем жатыр жамылып.
Аппақ қардың астында,
Жер де жатыр жабығып.
Дала, таулар, өзен, көл,
Кеудесіне мұз басқан.
Желтоқсан да кезең бұл,
Бұлтын жұмсап жүзді аспан.
Жапалақтап жауды қар,
Жұлдыз мүсін жерде аунап.
Ақ шыңдарда тау мұнар
Аппақ бейне гүл қаулап.
Таңғажайып таң алды,
Көсегесі көгерді.
Ақ қар тоқтап, адамды,
Аяз сүйіп жөнелді.
Өртенеді, күйеді,
Біледі аз уақытты.
Қаншама адам сүйеді,
Аяз қандай бақытты.
Бәрін тоқып көңілге
Мезгіл – маусым мейманы.
Өтіп жатыр өмірде
Қарлы қыстың мейрамы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дәл осы кез

  • 0
  • 0

Келеді ұлы Жерім жолда солай,
Өмірге бақыт деген қонбас оңай.
Тынымсыз еңбек еткен қаншама адам,
Дәл осы кез жұмыстан қол босамай.

Толық

Сезбейтін-ді жан адам

  • 0
  • 0

Сезбейтін-ді жан адам,
Тұратын-ды терезелер сырласып,
Қарсы үйдегі сұлу қыз бен жан ағам,
Қарасатын ұрласып.

Толық

Білдің бе, бұл өмірде кім бақытты?

  • 0
  • 0

"Білдің бе, бұл өмірде кім бақытты?"
Бір дауыс жүрегіме үн қатыпты.
Бір дәруіш бақыт деген осы ғой деп,
Жүрегінің дүрсілін тыңдатыпты.

Толық

Қарап көріңіз