Өлең, жыр, ақындар

Күзде құстар тастап ұшар ұясын...

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 633
Кезем десең дүние неткен кең еді,
Теңіздерден көрем жүзген кемені.
Тұрақтамай көкте бұлттар жөңкілген,
Тұрақтамай жел де сапар шегеді.
Кеудеңе осы қалай, қайтіп сиясың?
Күзде құстар тастап ұшар ұясын;
Таулар ғана туған жерге тұрақты,
Қыран ғана қия алмайды қиясын.
Топырақтан тартып жатқан қуатты,
Еңсесімен күннен тартып шуақты,
Тамыр жайған жерде өлетін тік тұрып,
Туған жерде талдар ғана тұрақты.
Ата мекен ай мен күнін айналған,
Қасиетті – жиған дала қайнардан.
Тал мен Таудай Қазақ біздің тұрақты –
Туған жерге кіндік жіппен байланған...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ең алғаш

  • 0
  • 0

Ғашық болдым дүниеде ең алғаш,
Сезім кештім өзімді-өзім жеңе алмас.
Махаббат бұл өрт екен ғой, өрт екен
Бір тұтанса қайтып енді сөне алмас.

Толық

Елуде – елуінші ағаш ектім

  • 0
  • 0

Өлеңмен тарттым азап, жапа шектім.
Ойлардың тар түрмесі, қапасы өттің.
Бір кездер айта алмаған сөз орнына,
Елуде – елуінші ағаш ектім.

Толық

Дауылға желтоқсанның желі айналды

  • 0
  • 0

Дауылға желтоқсанның желі айналды,
Ашуға мінді Алатау кәрі айбарлы,
Күтпеген іс ақыры не болар деп,
Күллі әлем Алматыға қарай қалды.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар