Өлең, жыр, ақындар

Қателігім менің

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 987
Жүрегімнің жалынын,
отты берем.
Отты берем деуменен өтті белең.
Оралмайтын өмірде жоғалмайтын,
Қаншама қателіктер кетті менен!
Кемшілік құрайтындай мінезімді,
Ел шығып сұрайтындай мінезімді,
Қашсам да қателігім алдан шығып,
Адаспай табады екен бір өзіңді.
Сан рет сүрініппін сезімменен,
Қателік жасамайтын кезімде мен.
Жақсылығым достарға тез-ақ дарып
Кемшілігің қалыпты өзімменен.
Қателік — қиян асу,
белес пе екен?
Белесті жанарымда елестетем.
Кезінде қателікті көре білмеу,
Досымның осалдығы емес пе екен?
Торығатын жайым жоқ, торығатын,
Ойлы мезгіл жетті ғой оны ұғатын.
Кемшілікте кезең бір,
Өмір сыны,
Арман-үміт жолында жолығатын.
Баянсыз бұл дүниені бекер кешем,
Қапысыз қасқа жолмен жетем десем.
Қалай туар өмірде даналықтар,
Өмірден қателеспей өтем десең!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ашылар әрбір күннің

  • 0
  • 0

Ашылар әрбір күннің
парақтары,
Әр күннің әрбір демі
бар аптабы.

Толық

Бірге оянып бозала таңымменен

  • 0
  • 0

Бірге оянып бозала таңымменен,
Сапарға тартқан алыс жаным — кемем.
Астанада біз болдық май айында,
Бұл айдың ежелгі аты — Мамыр деген.

Толық

Жеті бояу – жеті толқын

  • 0
  • 0

Қаңқылдап ұшқан
Қырмызы көлдің қазындай,
СЫЛҚЫЛДАҚ ТОЛҚЫН —
«Сылқылдақ» күйдің сазындай.

Толық

Қарап көріңіз