Еңсеңді көтер! Ертеңге қара! Ертеңге! – Шөмішбай Сариев

Еңсеңді көтер! Ертеңге қара! Ертеңге!
Ертеңсіз бүгін, Мереке күйін шертер ме!
Болашағымыз — Сұлу да, Әсем, Көркем де,
Тәтті өмір жатыр қауындай құлап өркенге!
Кілеммен ұшқан бабадай бүгін қиялдап,
Жүзелік аппақ желкенде,
Жүзелік арман желкенде.
Жұлдыздар ағып жатқанда,
Жұлдыздар жанып жатқанда,
Жанардан мұңды жас емес,
Жұлдыздар тамып жатқанда.
Еңсеңді имес шақтарда,
Қарайық анау құпия,
Түн деген ғажап мақпалға.
Күйге де — Тиек, жырға да,
Бақытты жұтпас бір ғана,
Уақыты жұтқан бір ғана.
Шапағатты сырлы Ана!
Қарайық күмбез сәулелі,
Күніміз шашқан нұрға да!
Түспесін еңсең! Тұр, Адам!
Сүрінген, талай құлаған,
Қуанған, күлген, жылаған.
Тамшыдан теңіз құраған,
Гүлденген — қайта өмірім сынды,
Космодром — Байқоңырым сынды,
Еңсеңді көтер, Ұлы Адам!