Ойлар да көктен самсайсың – Шөмішбай Сариев

Ойлар да көктен самсайсың,
Бостандық тілеп аңсайсың.
Шаршатады бұл өмір,
Әйеліңнен де шаршайсың.
Бәрін де іштей бүлінтіп,
Сырларға терең үңілтіп.
Түңілтеді бұл өмір,
Өзіңнен де түңілтіп.
Жұлдыздар көктен самсайсың,
Жетсем деп айға аңсайсың.
Әйел әйел болғасын,
Сұлудан да шаршайсың.
Әйелдің жаны, өзі нұр,
Жетеді жігер төзімі.
Шаршатпайды өмірде,
Әйелдің ыстық сезімі.
Толқын да аунап құшады,
Құстар да биік ұшады.
Өмірдің үлкен жұмағы –
Әйелдің ыстық құшағы!
Бәрі көркем сәндіге,
Қайраты мол әлдіге.
Құшағынан әйелдің,
Тұншығасың мәңгіге.
Олай да бұлай ағылыс,
Қашып шықсаң – сағыныш.
Айналып ыстық ұядан,
Ұшып шықты тағы құс!..
Бәріне енді жан сауға,
Жаралған әйел аңсауға.
Тартылыс жердің күшіндей,
Беттейсің қайта шаршауға!..