Өлең, жыр, ақындар

Жел дегенің ызың қағып сыңсыпты

  • 13.04.2022
  • 0
  • 0
  • 660
Жел дегенің ызың қағып сыңсыпты,
Түн дегенің шуағынан тұншықты.
Дидары әсем өрттей жанған қып-қызыл,
Көк жиектен көтеріліп күн шықты.
Әрбір күнім алдан шыққан досымдай,
Көптен бері басымыз бір қосылмай.
Жағасынан өткенде әсем Тобылдың,
Суретке куә болдым осындай!
Өмір мәңгі бірге тұтас өседі,
Айналаңмен адам ғұмыр кешеді.
Жан-жағымда көкорайлы жасыл шөп,
Жер-Ананың жайып қойған төсегі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көш

  • 0
  • 0

Елестейді Ұлы көші бабамның,
Елестейді Ұлы көші даламның,
Сағым дала — боз ғалам,
Жан дүниемді қозғаған,

Толық

Таң атсын, күн батсын

  • 0
  • 0

Таң атсын, күн батсын,
Өмір сен қымбатсың.
Жырымды әлемге,
Дүние тыңдатсын.

Толық

Білдің бе, бұл өмірде кім бақытты?

  • 0
  • 0

"Білдің бе, бұл өмірде кім бақытты?"
Бір дауыс жүрегіме үн қатыпты.
Бір дәруіш бақыт деген осы ғой деп,
Жүрегінің дүрсілін тыңдатыпты.

Толық

Қарап көріңіз