Ақталу – Михаил Лермонтов

Атыңды сенің аяулы
Жүретін айтып ескеріп,
Адасқан көңіл-қаяулы
Кетсем тастап естелік,
Жария қылып көп жұртқа,
Қара жердің астында
Қалса сосын мәңгі ұйықтап
Қайран жүрек, тасқынға
Ұқсап аққан қаны бар,
Сол жүректе ғаламат,
Майдандасқан шағы бар
Махаббат пен ғадауат.
Алаңсыз, кірсіз сүйгенің
Күнә боп көпке көрінсе.
Амалсыз басты игенің –
Ұяттан жасың төгілсе.
Жазықсыз жап-жас күніңді
Күнәға сонша батырған,
Қылмыскер мендей құлыңды
Кеше гөр сонда, асыл жан!
Жазғыру естіп бұл жұрттан,
Жалғыздық батып, қам жесең
Қасіретім қалың, сондықтан
Кешуге хақым бар де сен.