Ақ періште – Абдрайымбек Нұрқанат

Ақ періште секілдісің жарығым,
Елден ерек өзгермейтін қалыбың.
Көмек беред анда-санда өзімнің,
Ақ бейнеңді ойларымда салуым.

Періштемсің қанаты бар аппағым,
Сұлулықты сонша уақыт сақтадың.
Арасынан көптеген арулардың,
Дәл өзіңдей сұлу қызды таппадым.

Мен саған ғашық болдым көрген сәттен,
Тіл қата алмадым мен бірақ әттең.
Естен кетпес ойлары сол күнімнің,
Көз ілмедім жарық-шам сөнген сәттен.

Іздедім саябақты аралап мың,
Сен жайында ойларды саралаппын.
Қозыменен Баяндардан асатын,
Өзің болдың символы махаббаттың.

Бір күні сені іздеп жүргенімде,
Естідім сыңғыр етіп күлгеніңді.
Елеңдеп жүрген жүрек іздеп сені,
Еске түсті жай басып жүргеніңде.

Осы жолы үн қатам деп ойладым,
Жүрек,неге махаббатқа тоймадың.
Қалауындай жасау үшін жүректің ,
Мен қасыңа барып қана қоймадым.

Шыққанда жалт қарадың,менің үнім,
Тіл қаттың ,неткен нәзік еді үнің.
Маған сонша қатты әсер еткенің,
Мәңгіге есте қалар осы күнім.