Н. нүктесі – Темірхан Медетбек

Дей алмаймын ой, сезiмге жарлы едiм,
әскери бiр құпиядай жасырын
жүрегiмнiң Н. нүктесi бар менiң.
Сол нүктеде –
әнiм болса мақтаулы,
сол нүктеде –
жырым болса баптаулы.
Сол нүктеде...
Н. нүктеде, әйтеуiр,
бар байлығым,
бар қуанышым сақтаулы.
Сол бiр нүктем – Н. нүктем
құралған ғой асқарлық пен кеңдiктен.
Сол бiр нүктем – Н. нүктем
үмiтiмдi ұялатқан ел күткен.
Бiр тамшы қан – тұла бойды аралар –
сол нүктеден...
Н.нүктеден тараған.
Сол нүктенiң құртпақ болған ғұмырын,
сол нүктенiң жоймақ болған ұғымын
өшiрдiм мен қаншама рет қатерлi
өсек сөздiң бықсып жанған шнурын.
Қирата алмас ешкiм оны
қалсам да
жалғыздық пен сарсаңда.
Орманым да,
ойларым да,
жырым да –
бүкiл менiң табиғатым бар сонда!
Сол бiр нүктем сiлкiнедi сағынсам,
қан тамырға таулы өзендей ағын сап...
Елiм менен Жерге деген керемет
махаббатым жатыр соған тамыр сап.
Сол бiр нүктем...
Н.нүктем.
Құралған ғой асқарлық пен кеңдiктен.
Сол бiр нүктем...
Н.нүктем.
Үмiтiмдi ұялатқан ел күткен.