Ымырт түстi

Ымырт түстi,
жан-жағыма қарадым –
тау, өзен мен қыратты өлке, алабым,
танаптардың мая-мая сабаны...
менен бәрi бiрте-бiрте алыстап,
қараңғыға сiңiп кетiп барады.
Қайтайыншы дегендей-ақ аралап,
ағаштар да кетiп бара жатады.
өзен бойын жағалап.
Жапырақтардың сыңғыры –
жүрiп бара жатқан аяқ сыбдыры.
Түн өтедi.
Таң бозарып атады, –
сыпырылып түннiң қара шапаны,
маған бәрi бiрте-бiрте жақындап.
қараңғыдан шығып келе жатады.
Мен көрмеген өлкелердi аралап,
ағаштар да қайтып келе жатады,
өзен бойын жағалап.

---