Өлең, жыр, ақындар

Ымырт түстi

  • 07.06.2022
  • 0
  • 0
  • 679
Ымырт түстi,
жан-жағыма қарадым –
тау, өзен мен қыратты өлке, алабым,
танаптардың мая-мая сабаны...
менен бәрi бiрте-бiрте алыстап,
қараңғыға сiңiп кетiп барады.
Қайтайыншы дегендей-ақ аралап,
ағаштар да кетiп бара жатады.
өзен бойын жағалап.
Жапырақтардың сыңғыры –
жүрiп бара жатқан аяқ сыбдыры.
Түн өтедi.
Таң бозарып атады, –
сыпырылып түннiң қара шапаны,
маған бәрi бiрте-бiрте жақындап.
қараңғыдан шығып келе жатады.
Мен көрмеген өлкелердi аралап,
ағаштар да қайтып келе жатады,
өзен бойын жағалап.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Зейнолла Қабдолов

  • 0
  • 0

Ұқсамайтын бiр күнiне бiр күнi,
есiне алып отыратын iлкiнi,
осы бiр жан үйiнде де, түзде де
сөз өсiрiп, сөз баптайды күн-түнi.

Толық

Қайыршы

  • 0
  • 0

Сен отырсың айналған тас қабырға,
Қарсы қарап көшедегi ағынға.
Тозған әбден мыж-мыж болып көнерген
бас киiмiң жатыр сенiң жаныңда.

Толық

Аспандағы саяхат

  • 0
  • 0

...Құтырып құбылған
Бір құбылыс —
Қақыратып! –
Жарып көкті

Толық

Қарап көріңіз