Ерлік

Азаттыққа құрық сап
қаратпастан бетiне
ойран ашып,
бүлiк сап
жау тисе елдiң шетiне.
Намыс,
кек боп ашылып,
туын ұстап ерлiктiң,
бес қаруын асынып
шыға келген Ерлiк бұл.
Тулақтай жер бермеген
қара тас боп қарысып...
«Ала өгiздей мөңiреген»
адырнаның дауысы.
Зұлымдыққа түйрелiп
ұшқан екен жебелер.
Жатқан екен астында
қара тастар иленiп,
төңкерiлiп төбелер.
Айналып кек жалынға ол
қорғаған бар қазақты,
Азаттықтың жолында ол
көрген барлық азапты.
Еңсенi езер тұманды ап
заман келiп түнерген.
Ерлiктi сол бұғаулап
жер аударып жiберген.
Ауызынан оқ шашып,
атқан оны арнаға
Денесiне от басып
асқан оны дарға да.
Қамын ойлап елiнiң
қайта түлеп,
түрiнiп,
ерлiк бiрақ бәрi бiр
шыға келген тiрiлiп.
Дүниенi тозақ қып
келсе тағы зұлымдық.
Көмейiне ол ажалдың
тыққан өзiн тығын қып.
Найзағай боп жай тасы
намыс болып қайнаған,
өмiр үшiн айқасып,
өлiмге өзiн байлаған.
Ардақ тұтар ел бiткен
кеткен оны тiресiп.
... Жер үстiнде Ерлiктер
ескерткiш боп тұр өсiп!