Өлең, жыр, ақындар

Намыс

  • 07.06.2022
  • 0
  • 0
  • 779
Түкiрiп туған жерiме
өзiмдi кетсе табалап,
тигiзiп тiлiн тегiме
жармасса бiреу жағама —
қан тамырлармен жарысып
дененi сiлкiп сақылдап,
туады сонда намысым
найзағай болып шатырлап.
Шырқырап шықса тар кезде
намыстың сойқан кектi үнi
көтерер менi сол кезде
алапат күштiң екпiнi.
Кетедi бойда күш тасып
көресiң оны байқасаң.
Жолбарыстармен ұстасып,
арыстандармен айқасам.
Найзағай — намыс атылып
кетсе егер
(оны бiлем мен)
Көк темiрлердi қақ тiлiп,
жартасты сойып жiбергем.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кеше мен бүгін

  • 0
  • 0

Менiң кеше –
Аяғыма! –
Қара тас байлап қойды.
Алшаңдап

Толық

Көкiрекке кеткен кезде дерт толып

  • 0
  • 0

Көкiрекке кеткен кезде дерт толып,
жанам кейде алаулаған өрт болып.
Жанам, жанам, жанам мен,
жүрегiммен, намысыммен, жанармен!

Толық

Аяр әйел

  • 0
  • 0

Жүредi ол жұртты ылаң қып,
тайсалар одан iбiлiс.
Не деген түлкi бұлаңдық?!
Не деген сылқым құбылыс??

Толық

Қарап көріңіз