Бұған ендi не дерсiң? – Темірхан Медетбек

Қонақ көрсем
Түңлiктей
Желпiлдеп тұратын халық ем.
Туыс көрсем
Желдi күнгi ағаштай
Елпiлдеп тұратын халық ем.
Досым өлсе
Ақ таяқ ұстап,
Ақ шүберек буынып
Еңкiлдеп тұратын халық ем.
Менiң елiме,
Менiң жерiме
Көн етiктерi қорпылдап,
Көне етектерi салпылдап
Бiреулер келдi.
Желпiлдеген түңлiгiмдi
Кесiп-кесiп
Ұлтарақ еттi.
Елпiлдеген көңiлiмдi
Көсiп-көсiп
Күлпара еттi.
Қолыма ұстаған
Қазалы таяғыммен
Өзiмдi сабады
(Тәңiрi оны
Түбiнде табады).
Қасыма
Мола қазып қойды.
Белiме буынған
Азалы ақ шүберекпен
Өзiмдi асып қойды.
Бұған ендi не дерсiң?!