Абайға шағыну

«Алланың өзi де рас, сөзi де рас...»
Күмәнiм жоқ, Данышпан!
Рас! Рас! Рас!
Не iстеймiн бiрақ та
Бұл өмiрдiң бәрi лас!
Лас! Лас! Лас!
Мен қазiр
Қоқыста жүргендеймiн.
Бастар жарылып,
Қарындар ақтарылып жатқан
Тартыста жүргендеймiн.
Бастар жарылып,
Қарындар ақтарылып жатқан –
Дүниенiң! –
Өкпе-бауырын жеп
Құзғындар ұшып жатыр...
Қаңғыбас ит бiткен
Сол дүниенiң
Қанын жалап
Iшiп жатыр.
Тойынғаны соншама –
Лобылып –
Құсып жатыр...
Рас! Рас! –
Дiнiм-ай!
Лас! Лас! –
Дүние-ай!

---