Өлең, жыр, ақындар

Кім екенімді білдім

  • 14.06.2022
  • 0
  • 0
  • 601
Құшағым –
Тауды құшақтайтындай –
Кең едi.
Көңiлiм –
Шалқып жатқан
Көл едi.
Өлдiм.
Сөзiм –
Жартасты жарып жiберетiн.
Көзiм –
Тiк қарасам! –
Кiмдi болсын
Жағып жiберетiн.
Сөндiм.
Қазiр кiммiн?
Кiм екенiмдi бiлдiм! –
Үмiтiмдi күте-күте
Мойным
Қайырылып қалды;
Қазанға түсетiн бастай
Жағым
Айырылып қалды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күмән мен күдік кезеңі

  • 0
  • 0

Ертеңнің есігінде
Кірдің тасындай
Ап-ауыр құлып тұрды...
Елдің ішіне

Толық

«Бекет ата» басында

  • 0
  • 0

Астасатын Үстiрттiң қиырымен,
басталатын алып ой бүйiрiнен, –
«Бекет ата» басында арқар деген
үйiрiмен жүредi

Толық

Сенімді ит трагедиясы

  • 0
  • 0

Қайта алмастан қалаға
қалсын дедi-ау қаңғырып,
бiреу бiр күн далаға
итiн кеттi қалдырып.

Толық

Қарап көріңіз