Кім екенімді білдім

Құшағым –
Тауды құшақтайтындай –
Кең едi.
Көңiлiм –
Шалқып жатқан
Көл едi.
Өлдiм.
Сөзiм –
Жартасты жарып жiберетiн.
Көзiм –
Тiк қарасам! –
Кiмдi болсын
Жағып жiберетiн.
Сөндiм.
Қазiр кiммiн?
Кiм екенiмдi бiлдiм! –
Үмiтiмдi күте-күте
Мойным
Қайырылып қалды;
Қазанға түсетiн бастай
Жағым
Айырылып қалды.