Қайтейiн, қолымнан келмейдi – Темірхан Медетбек

Қазағымның
Жүретiн жолының бәрiне
Айдың сәулесiн төсеп
Жарық етiп қояр ем;
Олардың бәрiн
Алысқандарын алып ұратын –
Бәйтеректей! –
Алып етiп қояр ем.
Қайтейiн, қолымнан келмейдi.
Бiр-бiр ақша бұлтты
Аспаннан аударып алып –
Әрқайсысының басына! –
Жастар ем;
Қотан-қотан
Қойларының үстiне
Бозторғай жұмыртқалатып
Тастар ем.
Қайтейiн, қолымнан келмейдi.
Әрбiрiне
Бозкөде жеген
Боз бие әкелiп
Сояр ем;
Шөмiштерiн
Сорпаға малтықтырып,
Қасықтарын
Балға батпақтатып
Қояр ем.
Қайтейiн, қолымнан келмейдi.
Көңiлiмнiң суын –
Жұрттың мейiрiн қандыратын! –
Көл етер ем;
Төменiн –
Ханның баласы
Именiп зорға шығатын
Төр етер ем,
Қайтейiн, қолымнан келмейдi.
Көкiрегiн керген
Алпауыттардың алдында –
Талтайтып! –
Тұрғызып қояр ем;
Табалдырығы күмiс,
Босағасы алтын
Сарайлардың iшiне –
Шалқайтып! –
Кiргiзiп қояр ем.
Қайтейiн, қолымнан келмейдi.