Дауылдан соңғы көрініс – Темірхан Медетбек

Дауылдан кейін
Алып Қаламыз
Айра-жайра боп
Шашылып қалған...
... Бір бағана
Бір бағанаға ілініп
Асылып қалған.
Қара дауыл
Темір денелі
Антенналар мен
Жайтартқыштарды
Жер қаптырған.
Бір ағаштарды
Олай лақтырған,
Бір ағаштарды
Былай лақтырған.
Кеше ғана
Жарқырап тұрған
Қайран шатыр,
Енді, міне
Жерге құлап,
Қамырдай иленіп,
Жайрап жатыр.
Қисайып қалған
Мұнараларың
Бейшара құсап
Сүмірейіп тұр.
Быт-шыты шыққан
Терезе, есіктерің
Үрейлі үңгірлердей
Үңірейіп тұр.
Құтырған дауыл
Қаланы – аяусыз! –
Қақ жарып, тілгендей, –
Бір жерін қайырып,
Бір жерін түргенлей...
...Әйтеуір қалаға —
Неге екені белгісіз —
Астын үстіне шығарып,
Үстін астына түсірген
Аса дөрекі
Тінту жүргендей.